Уйлап ҡараһаң, тотош донъя, һәр кемдең тормошо тәгәрмәсте хәтерләтә, ҡайҙалыр бик шәп тәгәрәй, ҡайҙалыр шығырлап булһа ла, алға бара.
Хәтеремдә, бала саҡта ауылдың түбәнге яҡ һәм үрге яҡ малайҙары ике команда булып, “тәгәрмәс” уйынын уйнай торғайныҡ. Йыуан ағастан бысып алған тәгәрмәсте барлыҡ көсөң менән алға тәгәрәтеп ебәрәһең. Ҡайһы команда ҡаршылыҡтарҙы еңеп, ауыл осона икенсеһен ҡыҫырыҡлап сығара, шул еңеүсе тип һанала. Әммә һәр кем ҡағиҙәләрҙе теүәл үтәргә бурыслы, юғиһә ул уйындан ҡыуып сығарыла.
Артабан дүрт тәгәрмәсле арбаға ат йәки үгеҙ егеп көлтә, һалам-бесән, иген, утын ташырға тура килде. Бер ваҡыт дүрт — биш ылау менән ауылдан 40 саҡрым алыҫлыҡтағы элеваторға иген тейәп киттем. Көн бик эҫе, үгеҙҙәр себенләй, түҙә алмай.

Осһоҙорағы ярамай шул

“Бэнтли” автомобилдәре һатылған салонға ябай ғына кейенгән бер ир килеп инә. Һатыусылар ғәжәпләнә, уны шунда уҡ һырып ала.
— Был машина ни саҡлы?
— 250 мең евро.
— О-о, ҡиммәт... Ә кредитҡа ике йылға алһам, күпме?
— Айына 25 мең евро.
— Барыбер ҡыйбат...
— Бәлки, осһоҙораҡ машина ҡарарһығыҙ?
— Кәңәшегеҙ өсөн рәхмәт, әммә минең крандан ысҡынып киткән кирбестәр тап ошондай автомобилдең өҫтөнә төшкәйне.

Әҙерәк кенә техника менән ҡыҙыҡһына башлағандан алып мине беҙҙең илдә барлыҡҡа килгән бер парадокс аптырата. Беҙ машиналарҙы һәр ваҡыт улар еткерә алған тиҙлеккә ҡарап баһалайбыҙ. Машинаның тиҙлеге — уны етештереүсе завод өсөн айырым бер бренд ул. Ләкин беҙҙең юлдарҙа тиҙлекте сәғәтенә 90 саҡрымдан арттырырға ярамай! Юл ҡағиҙәләрен боҙоу статистикаһында ла күпселекте тиҙлекте саманан тыш арттырыу тәшкил итә. Был күренеште, минеңсә, бөтә ерҙе лә араҡы менән тултырып, араҡы эсеүҙе тыйыу менән генә сағыштырырға мөмкин.
Ә бит техник йәһәттән был парадокстан бик еңел генә ҡотолоп була. Хәҙерге машиналар электроника менән лыҡа тултырылған, тимәк, уларҙың программаһына алдан уҡ (йә техосмотр үткәндә, йә заводтан сыҡҡанда уҡ) тиҙлекте сикләүҙе индерергә кәрәк.

Шофер
(Юл йыры)

Эй, һеҙ, юлдар, икһеҙ-сикһеҙ юлдар,
Һеҙ шаһиты ауыр хеҙмәттең:
Күпме юлдар беҙҙе ҡыуандырҙы,
Күпме юлдар беҙҙе йөҙәтте.

Ике замандашыбыҙ һөйләшеп ултыра.
— Бер мәл, малай саҡта, вилсәпиттә урам буйлап китеп барам... — тип тарих бәйән итергә булды беренсеһе. Үҙе йылмайғандай итте: әллә тағатыр тарихы мәрәкә булыуҙан, әллә бала саҡтың үҙенең, ғөмүмән, ғәләмәт шәп бер дәүер булыуынан.
— Ыһы! Йә! — Икенсе замандашыбыҙ, шулай ихлас итеп, уны тыңларға әҙер икәнлеген белдерҙе.
— Баҙар көнө ине шикелле. Ул көндә, ғәҙәттә ҡый-һай күп була. Тырым-тырағай ятҡан пакет-тоҡсайҙарҙы, ҡатырғанан яһалған һут һауыттарын тапап, шап та шоп иҙеп барам. — Һөйләүсе ҡулдарын велосипед рулен борған рәүешкә килтерҙе.
— Бик үк иҙелмәһәләр ҙә, үҙемә шулай тойола: дошман танктарын ҡыуып тотам да һытам, тотам да һытам. Күңелле! — Нисек күңелле булғанын йөҙөнә тағы ла киңерәк йылмайыу сығарып күрһәтте. — Елдереп барған ыңғайы ярым-яланғас ҡыҙыҡай һүрәте төшөрөлгән бер һауытҡа барып менгәйнем, һоп, тәгәрәп барҙым да төштөм бит, әй!