Ҡалтасыла йөрөгәндә:
– Беҙҙең районға нилектән шундай исем ҡушҡандар? – тип һорағас, ҡапыл баҙап ҡалдым. Былай ер-һыу атамалары менән ара-тирә ҡыҙыҡһынһам да, ул тиклемен үк белмәй инем. Шулай ҙа ете ят ерҙә сей наҙан булып күренге килмәй бит инде, тоттом да:
– Ҡалтасылар ҡалтырамай, -– тип яуапланым.
Юлдашымдың ауыҙы йырылды.
– Ну, Өлгөрбай ағай, яуабын табаһың да инде, тап өҫтөнә баҫтың! – тип ҡулымды ҡыҫты.

Машинағыҙ бармы, ағай-эне? Булһа, рәхәтен күрегеҙ, тип әйтер инем дә, михнәте күберәк икәнлеген белгәнгә күрә, һүҙ ҡуйыртмауым яҡшыраҡтыр. Ышанмаһағыҙ ышанмаҫһығыҙ, үҙ ваҡытында ҡуҙғалып киткән автобусҡа өлгөрәм, тип йән фарман йүгергән саҡтарҙы һағынып та ҡуям.
Аҡсаһы быуаҙ ҡомаҡ ҙурлыҡ балдан майға йөҙөп йәшәүсе әфәнделәр генә һиҙмәйҙер, тим — кеҫәләге һумдарҙы йылдан-йыл күберәк һура был эшкинмәгән “тимер ат”! Ул бензинына хаҡты өҫтәп кенә торалар, бөгөнгө ҡайһы бер сәйәсәтселәр эт итеп һүккән “торғонлоҡ” осоронда егерме тинлек яғыулыҡ хәҙер утыҙ һумға етеп бара бит, йәмәғәт. Үҙҡиммәте күпмелер, әммә ер ҡуйынынан атылып сыҡҡан “май” хәҙер бер литр һөт хаҡына бәрәбәр. Нефть хужаларының законы үҙ ҡулында: бөгөн бензинға бер хаҡ булһа, иртәгәһенә йоҡонан уяныуға тиндәрҙе һумға түңәрәкләп тә ҡуялар.
Автомобилгә һәр йыл түләтеүсе һалым да үҫә генә.

— Арыумы, Өлгөрбай ағай?
— Һәйбәт әле, ҡустым! Үҙеңдеке нисек?
— Минеке арыу ҙа ул, ә бына ҡайһы берәүҙәрҙеке шәптән түгел...
Танышым шулай тине лә Контроль-иҫәп палатаһында ишеткәне, бәғзе берәүҙәрҙең күҙҙән ҡалыуы хаҡында һөйләй башланы.
Республикабыҙҙа етемдәр ишәйгәндән-ишәйә. Әлбиттә, дәүләтебеҙ улар хаҡында хәстәрлек күрә, фатир алыу өсөн йыл да байтаҡ ҡына аҡса бүлә.

— Ҡалабыҙҙа харап шәп кеше бар, Өлгөрбай ағай. Инде алтмышын уҙып, күптән пенсия ашаһа ла, тик ятыуҙы күҙ алдына ла килтермәй ул, — тинеләр миңә Ольга Иванова хаҡында Стәрлетамаҡта.
— Үҙе инвалид булһа ла, бөтә һаны теүәл кешеләрҙән күпкә өлгөр.
— Үҙе бигерәк баҫалҡы. Берәү булһа, шунса-шунса кешегә ярҙам иттем тип, күкрәк һуғып, ҡуҡырайып йөрөр ине. Ә ул — ләм-мим. Был турала берәйһенә ауыҙ асып һүҙ әйтһәсе. Ысын, саф күңелдән ҡылынған изгелек нәҡ шулай булырға тейеш, күрәһең.

Йөрөгән аяҡҡа йүрмә эләгә, тигәндәре бик дөрөҫ икән. Салауат ҡалаһында оҫтаның да оҫтаһы барлығы хаҡында һөйләп, иҫемде китерҙеләр.
– Өлгөрбай ағай, бындай шәп егетте башҡалар ҙа белергә тейеш, — тинеләр.
Диван буйы булып һуҙылып ятҡан Константин Полянскийҙың башына ҡапыл елле уй килә. Алтын әйберҙәрҙе төҙәтергә тотонһа, нисегерәк булыр икән?! Әтеү аҡсаһыҙлыҡтан тамам алйыны бит. Юҡ, ул башҡалар кеүек сыйырсыҡ ояһындай бүлмәлә интекмәйәсәк. Уныһы өсөн әллә ниндәй ҡағыҙ-мағыҙ юллап бер булырһың, ҡуртым тигән нәмәһенә лә аҡсаны аҙ ҡайырмаясаҡтар. Ә ул бөтөнләй бүтәнсә эшләйәсәк. Элекке оҫталар хаҡында китаптарҙан аҙмы-күпме уҡып белә бит инде. Бер ҙә бәләкәс кенә бүлмә эсендә һөрһөп, йыбанышып, кемдеңдер ярҙам һорап килгәнен көтөп ултырмағандар. Үҙҙәре йөрөгәндәр. Ҡаланан – ҡалаға, ауылдан ауылға тәпәйләп, самауыр төҙәтергә бармы, итек яматырға бармы, тип һөрәнләгәндәр.