Оло солоҡ – Башҡортостан –
Тарих беҙгә шулай ҡушҡан,
“Мәргән менән Маянһылыу” ҡобайырынан.
Аһылайҙың аҫыл тупрағында
Моң һемереп үҫкән бер ҡурай.
Шул ҡурайҙа көҙгө мосафир ел
Үҙе кеүек моңһоу көй уйнай.
Эй, сәсән дә халыҡ, уйға һалып,
Ниндәй йырҙар ижад иткәндәр.
Мөхәббәтлек — татлы донъя йәме,
Иман менән тиңдәш тә икән.
Башҡорттар, иң беренсе нәүбәттә тәбиғәт балалары булараҡ, үҙҙәрендә кеше булмышының иң яҡшы һыҙаттарын сағылдыра: эскерһеҙлек, киң күңеллелек, ышаныусанлыҡ, ысын күңелдән ярҙам итергә әҙер тороу, яғымлылыҡ, ҡунаҡсыллыҡ. Был сифаттар уларҙың ҡырыҫлыҡтан, уҫаллыҡтан азат булған эскерһеҙ һәм хәйләһеҙ йөҙҙәрендә сағыла.
Батырҙарын күпме ҡырһалар ҙа,
Буш тормаҫ ул башҡорт эйәре.
Башҡорттар баҫып алынған халыҡ түгел.
Кәрәк түгел затлы дәү һарайҙар,
Улар (башҡорттар. — Ф. М.) бейә һөтөнән әҙерләнгән эсемлек эсә, уны аҡ шарап тип әйтергә лә мөмкин, был бик һәйбәт эсемлек. Улар уны “кемыз” ти.
Беҙҙең әүәлге ата-бабаларыбыҙ Шүлгәнташ мәмерйәһен, Шүлгән күлен үҙҙәре йәшәгән донъяның үҙәге, бар тереклек башланған урын тип һанаған. Йылҡы малы, башҡа мал тап бына ошонда ер аҫтынан сығып үрсеп киткән.
Музыка — ул күңел йыры, музыка — ул күңел ҡанаты. Ул күңелде уй-хыялдарға сорнап, күктәргә ашыра, рухыңды күтәрә, йәнеңде арбай. Моң, музыканың әҙәмде илертергә лә, тилмертергә лә, бағындырырға ла хәленән килә.
Һабан туйҙарынан кем һуң туйған, —
Бәйгеләрҙә үҙен һынар өсөн
Эй, ғәзиз, эй, күркәм тыуған яҡ,
Бал ҡорто үҙенә йыйған яҡ!
Күреп тә һис ҡасан туйған юҡ.
Башҡортостан, беҙ ғорурбыҙ,
Ҙур киләсәгең булғанлыҡтан,
Дуҫлыҡта һәм туғанлыҡта...