Йәйғорло ижад

Тәбиғәттең ошондай саф­лан­дырғыс мәленә, йәйғорло миҙгеленә оҡшатам мин ша­ғи­рә һәм үткер журналист Лариса Абдуллинаның ижадын. Ул да тормоштоң киҫкен йә сағыу мәлдәрен, йәмғиәте­беҙҙең һынылышлы хәл-ваҡи­ғаларын бик ваҡытлы, үҙ мә­лендә (урыҫса әйткәндә – оператив рәүештә) яҡтырты­уы ме­нән тап кәрәк саҡта бал­ҡы­ған йәйғорҙо хәтерләтеп ҡуя.

“Башҡортостан” гәзитенең егәрле, иң әүҙем хеҙмәткәрҙә­ренең береһе ул Лариса Хашим ҡыҙы. Аҙнаға өс сыҡҡан күләмле гәзиттең һәр һанын­да полоса-полоса мәҡәлә­лә­ре, очерктары, төрлө тө­бәк­тәр­гә командировкаларҙан юлъяҙ­малары даими сығып ҡына тора! Мин ҡайһы берҙә уйлап та ҡуям: “Ни арала барып ҡайта ла ҡайһы арала яҙып өлгөрә был ҡыҙ!” (Ә Ла­ри­са – өс ул әсәһе!). Бына шу­лай арыу-талыуҙы белмәй ижад итә республикабыҙҙың төп гәзиттәренең береһе – “Башҡортостан”да әҙәбиәт һәм сәнғәт бүлеге мөдире Л.Х. Абдуллина.

Милләттең телен һаҡлау­ға, рухи донъяһын үҫтереүгә нимә кәрәк? Әлбит­тә, мәҙә­ниәт, мәктәп, матбуғат. Был йә­һәттән Лариса мәҙәни усаҡ­тарҙың, мәктәптәрҙең эшмә­кәрлеген, әҙәби мөхит торошон даими яҡтырта. Урын­дағы ҡо­ролтайҙарҙың халыҡ менән бәйләнеше, халыҡтың рухи тормошо, мәҙәни мөхит, башҡорт телен өйрәнеүҙәге ҡайһы бер ҡытыршылыҡтар, яһалма кәртәләр, арҙаҡлы шәхестәребеҙҙең иҫтәлеген мәңгеләштереү (һәм бынан башҡа бик күп мәсьәләләр) журналист күңеленә ҡағып тора, уяу булырға өндәй, яңынан-яңы тынғыһыҙ юлдар­ға саҡыра.

Лариса Абдуллина көнүҙәк яҙмалары менән сит өлкә­ләрҙә йәшәгән милләт­тәш­тәребеҙҙе төп йортобоҙ – Башҡорт­останға тағы ла яҡынайтты тиһәм, һис тә арттырыу булмаҫ. Һуңғы бер йыл эсендә генә Ларисаның мәҡәләләре аша беҙ Пермь, Һарытау, Һамар, Ырымбур, Силәбе, Ҡурған өлкәләрендә, Татарстанда, Себер тарафтарында йәшәгән ҡан-ҡәрҙәш­тәребеҙҙең тормошо, хәл-әх­үәлдәре менән таныша ал­дыҡ. V Бөтә донъя башҡорт­тары ҡоролтайы алдынан үҙ тарихи ерҙәрендә донъя көткән туғандарыбыҙҙың һәр бер төбәгендә үткән йыйын­дар­ҙың заңы һәм шаңдау­ҙары гәзит уҡыусыларға күпселектә Лариса Абдулли­наның тәрән йөкмәткеле публицистик яҙмалары аша килеп етте.

Матбуғаттың уҡыусыға тәьҫири көсө асылда Лариса Абдуллина кеүек тын­ғыһыҙ, үҙ һөнәренә мөкиббән бирел­гән, оҫта һәм үткер ҡәләмле журналистар менән билдәлә­нә торғандыр. Башҡортос­тан­дың халыҡ шағиры Рауил Бикбаев “Көндәлектәр”енең 3-сө томында бына нимә яҙа: “Лариса Абдуллинаның “Йөрәк аҡылы” (2011) тигән автограф яҙып биргән китабын да ентекләп уҡый алма­ғайным. Бөгөнгө әҙәбиәте­беҙҙә, сән­ғәт­тә, ғилемдә бик үҙенсә­лекле шәхестәр тура­һында мәғлүмәттәргә бай был китап. Күптәрен яҡшы белгән кеүек булһам да, уларҙың күп яҡта­рын үҙем өсөн яңыса астым. Ларисаның был китабы шулай уҡ тейешенсә баһаланманы. Булғанды күрә, ҡәҙерләй беләйек. (2018 йыл, 302 бит)”. Бына баһалар мәл етте.

Баш­ҡортостан Журналис­тар һәм Яҙыу­сы­лар союздары ағзаһы Лариса Абдул­линаның әүҙем публицистик ижады респуб­ликаның 2019 йылғы Ш. Хо­ҙай­­бирҙин исемендәге пре­мия­һына лайыҡ тип иҫәп­лә­йем. Оло быуын ҡәләм­дә­ше булараҡ, мин уға килә­сәк­тә лә ижад ҡомары һүнмәүен теләйем.