Ғалимдың сираттағы төплө хеҙмәте донъя күрҙе.
Абруйлы ғалим-педагог, профессор, Башҡортостан Фәндәр академияһының мөхбир ағзаһы Ғ. С. Ҡунафиндың республика “Китап” нәшриәтендә баҫылып сыҡҡан “Башҡорт мәғрифәтселек әҙәбиәте” (Өфө, 2019 йыл, 568 бит) тигән күләмле хеҙмәтен ҡыҙыҡһыныу менән уҡып сыҡтым. Ҙур кинәнес һәм һоҡланыу тойғоһо уятты ул.
Был хеҙмәт Ғиниәтулла Сафиулла улының бөгөнгө башҡорт әҙәбиәт ғилеменең иң алғы һыҙығында барған, әүҙем эшләгән ҙур ғалим икәнлеген йәнә бер раҫлай. Уның егәрлелеге, төплө һәм киң фекергә эйә булыуы, тотош коллектив башҡарырҙай хеҙмәттәр яҙыуы оло хөрмәт тойғоһо уята. Ғалимдың әллә күпме монографиялары, фәнни-популяр китаптары, мәктәп һәм юғары уҡыу йорттары өсөн әҙерләп сығарған дәреслектәре менән таныша килгән белгес булараҡ, был хеҙмәтенең дә, һәр саҡтағыса, энциклопедик ҡоласлы, фекер-күҙәтеүҙәр байлығы һәм тәрәнлеге менән айырылып тороуын айырыуса билдәләп үтке килә.
Бер ниндәй икеләнеүһеҙ, тулы ышаныс менән әйтә алам: ундағы тәфсиллек, эҙмә-эҙлеклелек менән төрлө яҡлап яҡтыртылған, ышандырырлыҡ итеп дәлилләп бирелгән ғилми күҙәтеүҙәр һәм һығымталар, бай мәғлүмәттәр бер филологтар өсөн генә түгел, тарих, философия, педагогика, этика, эстетика, теология, юриспруденция, политология, хатта социология кеүек фән өлкәләрендә эшләгән ғалимдар өсөн дә бик кәрәкле сығанаҡ буласаҡ, сөнки, тәжрибәле ғалим үҙе бик дөрөҫ билдәләгәнсә, мәғрифәтселек – йәмғиәттең феодализмдан капиталистик ҡоролошҡа күсеү дәүерендәге аң-белем, тәрбиә биреү, мәҙәни-ағартыу системаһын, педагогика өлкәһен үҙәккә ҡуйған, фәнгә лә, иҡтисадҡа ла, сәйәсәткә лә, әхлаҡҡа ла, эстетикаға ла, дингә лә бәйле булған киң ҡоласлы идеологик күренеш.
Ғиниәтулла Сафиулла улының хеҙмәтендә башҡорт йәмғиәтендә ХIХ–ХХ быуат баштарында һикһән йыл самаһы арауыҡта үҫеш алған бына ошо күренеште киң йәмәғәтселеккә төрлө формала еткергән төп сығанаҡ, төп “генератор” әҙәбиәт булыуы, унда сағылыш тапҡан мәғрифәтселек идеяларының дөйөм һәм милли ерлекле тәбиғәте барлыҡ аспекттарында яҡтыртыла.
Ғалим, сағыштырма-тарихилыҡ принцибынан сығып, башҡорт яңырыу хәрәкәтенең, мәғрифәтселек идеяларының барлыҡҡа килеү сәбәптәрен, социаль-иҡтисади ерлеген, сит һәм автохтон рухи сығанаҡтарын асыҡлауға ҙур иғтибар бүлә. Автор мәғрифәтселек идеологияһының башҡорт йәмғиәтендә өс үҫеш этабы үтеүен, үҙенә генә хас милли үҙенсәлектәрен, һәр этаптың характерлы һыҙаттарын шул тиклем бай мәғлүмәткә таянып, ғилми сығанаҡ ерлегендә ышандырырлыҡ итеп асып бирә.
Әйтергә кәрәк, был материалдарҙың күп өлөшө уның тарафынан ғилми ҡулланылышҡа башлап индерелә һәм, системаға һалынып, төрлө яҡлап эҙмә-эҙлекле анализлана. Был хәл хеҙмәттең әһәмиәтен бермә-бер күтәрә. Унда башҡорт ижтимағи мөхитендә мәғрифәтселек идеологияһының формалашыуында һәм үҫеүендә мәғариф, фән, матбуғат һәм башҡа өлкәләрҙә эшләгән алдынғы ҡарашлы интеллигенция вәкилдәре менән бер рәттән хәл иткес ролде әҙиптәр үтәүе киң һәм төплө яҡтыртыла.
Мәғрифәтселектең формалашыу осорона арналған беренсе бүлектә М. Иванов, С. Күкләшев, М. Биксуриндар, уның сәскә атыу һәм системалы күренешкә әүерелеү дәүерен яҡтыртҡан икенсе бүлектә М. Аҡмулла, М. Өмөтбаев, Р. Фәхретдиновтарҙың эшмәкәрлеген күтәреп сыҡҡан һәм ижадтарын сағылдырған. Улар тормошҡа ашырырға ынтылған идеяларға ентекле анализ яһала һәм дөйөмләштереп баһа бирелә. Автор бик дөрөҫ билдәләүенсә, был идея-ҡараштар уларҙың үҙ заманының ни тиклем ҙур патриоттары, алдынғы фекер эйәләре, талантлы ижади шәхестәре булғанлығын күрһәтә.
Хеҙмәттең “Дауыллы йылдар, үҫеш-үҙгәрештәр” тип исемләнгән дүртенсе бүлеге, атаманан уҡ төҫмөрләнгәнсә, башҡорт мәғрифәтселек хәрәкәтенең Беренсе рус революцияһынан һуңғы өсөнсө этабында тәнҡитле реализм, пассив, прогрессив һәм консерватив романтизм, модернизм, социалистик реализм кеүек төрлө әҙәби ағым-йүнәлештәр барлыҡҡа килгән шарттарҙа мәғрифәтселек реализмы әҙәбиәтенең идея-тематик йөкмәткеһендәге һәм художестволы формаһындағы үҫеш-үҙгәрештәр барлыҡҡа килеү мәсьәләләре барлыҡ ҡатмарлылығында ентекле яҡтыртыла. Мәғрифәтселек идеологияһын пропагандалауға аҙаҡҡаса тоғро ҡалған, шул уҡ ваҡытта уға киҫкен тәнҡит рухы, сатирик пафос алып килгән прозаик З. Һаҙиҙың, шағир С. Яҡшығоловтың ижади эшмәкәрлектәренең анализланыуына ҡарата ла шуны уҡ әйтергә мөмкин.
Башҡорт мәғрифәтселек әҙәбиәтенең үҫеш этаптары тураһында һүҙ алып барғанда, Ғиниәтулла Сафиулла улы уның һәр осорҙағы торошон, үҙенсәлектәрен билдәләгән социаль-иҡтисади, ижтимағи-сәйәси шарттарҙы ентекле һәм эҙмә-эҙлекле яҡтыртыуға айырыуса иғтибар итә. Минеңсә, был – методологик йәһәттән ҙур әһәмиәткә эйә күренеш, сөнки тап ошондай эҙләнеү уға теге йәки был әҙәби күренештәрҙең бер туҡтауһыҙ үҙгәрештә, үҫештә булған ижтимағи тормош талаптарына ни тиклем яуап биреү-бирмәүен, реаль ысынбарлыҡтан ситләшеү-ситләшмәүен, ни дәрәжәлә шартлы булыу-булмауын мөмкин тиклем объектив күҙалларға һәм баһаларға булышлыҡ иткән. Ошо фонда ғалим башҡорт әҙәбиәтендә мәғрифәтселек реализмы методының формалашыу юлдарын, сәбәптәрен, ерле һәм сит идея-эстетик сығанаҡтарын, үҙенсәлектәрен тарихи-теоретик планда тулы асып биреүгә өлгәшә лә инде.
Хеҙмәттең өсөнсө бүлегендә лә киң тарихи-мәҙәни һәм фәнни-әҙәби фонда күп яҡлы эшмәкәрлеге менән башҡорт мәғрифәтселегенең характерлы һыҙаттарын бөтә тулылығында сағылдырған күренекле ғалим һәм әҙип Мөхәмәтсәлим Өмөтбаевтың тормош юлы, донъяға ҡарашы, энциклопедик ижадының идея-тематик һәм проблематик даирәһе, жанр-стиль үҙенсәлектәре, новаторлыҡ һыҙаттары төплө һәм ентекле яҡтыртыла.
Ғөмүмән, бөгөн башҡорт әҙәбиәт ғилеменең авангардында барған ғалим Ғ.С. Ҡунафин тарафынан рухи мираҫыбыҙҙы өйрәнеү тарихында башҡорт мәғрифәтселек әҙәбиәтенең үҫеш юлдары хаҡында тәүге бай йөкмәткеле фундаменталь хеҙмәт тыуҙырылған. Уның үҙәгендә бөйөк мәғрифәтселәребеҙҙең, айырыуса М. Өмөтбаевтың ижади биографиялары яҡтыртылыуы башҡорт мәғрифәтселек хәрәкәтенең тәбиғәтен мөмкин тиклем тулыраҡ асып биреүгә булышлыҡ иткән.
Хеҙмәт үҙенең композиция төҙөклөгө, системалылығы, фекер аныҡлығы менән айырылып тора. Бүлектәрҙә теге йәки был ижтимағи, әҙәби-художестволы күренештәрҙең барлыҡҡа килеү сәбәптәре, сығанаҡтары төрлө яҡлап аныҡ, логик йәһәттән эҙмә-эҙлекле яҡтыртыла. Тәжрибәле әҙәбиәт белгесе киләсәктәге тикшеренеүҙәргә үҙе бер методологик нигеҙ булып, йүнәлеш биреп торорҙай бик фәһемле һәм кәрәкле ғилми эш башҡарған, башҡорт ижтимағи-эстетик фекеренең, рухи-мәҙәни тормошоноң иң сағыу һәм боролошло үҫеш осорондағы тәбиғәтен бар тулылығында күҙ алдына баҫтырған. Уның Башҡортостандың һәм башҡорт халҡының тарихи үткәне, мәғариф системаһы, рухи-мәҙәни мираҫы менән ҡыҙыҡһынған һәр кем өсөн кәрәкле сығанаҡ буласағында шик юҡ, әлбиттә.