Нәркәс Ҡәйепҡолова Әбйәлил районының Буранғол ауылынан. Әлеге көндә Башҡорт дәүләт медицина университетында белем ала.
Үткән йылда “Ҡош юлы” республика шиғриәт бәйгеһендә I урын яулай, Башҡортостандың әҙәбиәт мәктәбенең Рәсәй Президенты грантына ойошторолған конкурсында ҡатнашып, финалға үтә, шиғырҙары “Яңы офоҡтар” исемле йыйынтыҡта баҫылып сыға.
Үҙе һәм ижады тураһында: “Шиғри күңелле буласаҡ табип. Шиғырҙарым аша йәнемә дауа табам”, – ти.
Әйткән һәр бер һүҙҙәреңде йырға үреп,
Яһаным төнөн дә һүнмәй торған нур.
Йөрәгемдең ишеген шар астым да,
Килгәсһең, бар хискә һыйланым.
Ә ҡунаҡ бит – ваҡытлыса ғына,
Бәлки, белеп, үҙемде тыйманым.
Уйҙарымдың осо-ҡырыйын да
Фотоальбом итеп күрһәттем.
Ихласлыҡтан хатта ҡурҡып ҡуйҙым,
Имеш, һыйым менән йөҙәттем.
Яҙ бысрағы ҡуша кергәндер,
Йә аяғың һөртөп үтмәгәнһең,
Гөлдәр, бәлки, шуға шиңгәндер.
Күктә яңы йондоҙ ҡабынғанса
Күкрәгемдән сығыр йөрәкте.
Кем һуң уны Ерҙе оноторға,
Күккә талпынырға өйрәтте?
Һис кем уны һиҙеп ҡалмаҫ өсөн,
Йөҙгә йылмайыуҙы килтерәм.
Ҡарлы буран шәлем булып ятҡас,
Ғинуар йә мартҡа китәйем?
Тамырҙарҙа ҡаным туңмаҫ элек,
Йөрәк осмаҫ элек йыһанына,
Ҡыш әйләнер яҙҙың йылыһына.
Хатта һауа менән тонсоға.
Тик ныҡ көсһөҙ һинең яныңда.
Ниңә ҡабат уға ирек бирәм
Көлгә ҡалған тиклем янырға?
Тик бер исем тора ҡабатта –
Һинең исем минең тарафҡа?
Һаҡла, зинһар, һыуыҡ елдәрҙән.
Ә ул ҡанат, илһам булыр һәр саҡ
Һин һәм мин – синонимдар кеүек,
Алмаштырып була һүҙҙәрҙе:
Ҡаршылайым илаҡ көҙҙәрҙе.
Күңелеңде һәр күҙәнәк аша
Сабырлыҡта күпме йәшәй бирә...
Ҡараштарҙы ябам башҡанан.
Бары һиңә генә баш ҡағам.
Әйтһәң әгәр, һиңә мин ят, тиеп,
Тимәк, алмаштырабыҙ һүҙҙе:
Антоним араға килеп керҙе.
Кем – ҡыш, кемебеҙ – йәй...
Юл түңәрәк түгел, тигеҙлек.
Йәки тауҙар, упҡын аша ятыр,
Тик ҡабаттан урап, тап булмаҫ.
Төшкән ағасына һис ҡунмаҫ.
Беҙ – бары тик һүҙҙәр был ҡағыҙҙа,
Беҙ – бары тик шиғыр юлдары...
Синоним һәм антонимдар менән
Үтәме икән ғүмер йылдары?
Тиңләмәгеҙ, зинһар, һис кемгә.
Тырышмағыҙ мине үҙгәртергә,
Биҙәмәгеҙ сит-ят кейемгә.
Бәлки, икенселәй күрәлер...
Күптәр күперҙәрҙе яндырғанда,
Ҡабатлайым: “Ә һин үр әле!”
Мин ҡаршы ла түгел бар ағымға,
Кәрәк икән, ярға ырғып сығам,
Тығын ерҙә, юҡ, мин түҙмәйем...
Был донъяға мин тыуғанмын икән
Һәр кешенең бар атлайһы юлы,
Үҙ йыһанын табып етерлек.
Оҡшамағанһың, тип, башҡаларға,
Ҡанаттарын ҡайырмаһын ине,
Юлын быумаһынсы кешелек...
яныуҙың тәмен белмәйенсә,
Болот ҡаплауы бар иртән...
Нурҙан ғына торһон ине донъя,
Асылһындар йөрәк йоҙаҡтары...
Ауырыу йәш, ҡартты, баланы...