Март айында мәшһүр Бабичыбыҙ фажиғәле һәләк булған.1919 йылдың 28 марты башҡорт халҡының олуғ талантҡа, ялҡынлы йөрәккә эйә шағир улының ерҙәге һуңғы көнөнә әйләнгән.
Йөрәгендә халҡына һөйөү уты янған һәр кемдең күңелендә яҡты маяҡ булып һаҡланған Шәйехзада Бабичты шиғырҙары аша иҫкә төшөрөп алайыҡ. Шәлкемдә шағирҙың быға тиклем билдәле булмаған “Башҡорт халҡына” шиғыры ла урын алған. Уның эҙҙәренә филология фәндәре кандидаты, республиканың Салауат Юлаев исемендәге дәүләт премияһы лауреаты Гөлсәсәк Саламатова төшкәйне. Был ҡомартҡыны эҙләп табыу тарихы хаҡында ул: “Бабичтың “Башҡорт халҡына” тигән шиғыры барлығын башлап Зәбих Исҡужин исеменә яҙылған хаттарҙың береһендә уҡыным”, – тип яҙа.
Борон-борон саҡта бер заманда
Тулҡынланған төрөк диңгеҙе,
Тулҡынланған, ташҡан, донъя баҫҡан,
Ер һелкеткән батыр Сыңғыҙы.
Бер тармағы унда, башҡорт халҡы
Шаулап аҡҡан Урал буйында,
Дошман яуын атҡан, Яйыҡ ашҡан,
Һис булмаған ҡурҡыу уйында.
Аймаҡ һайын булған батыр ирҙәр,
Типһә, тимер өҙөп һындырған,
Төрлө түрә булып хан-бейҙәре
Илдә булған яуҙы туҙҙырған.
Ай-һай, батыр булған башҡорт халҡы,
Дошмандарын эштән яҙҙырған!
Ҡарт-ҡоролар шуны йәш быуынға
Мираҫ итеп һөйләп ҡалдырған.
Бына бөгөн беҙҙең ҡыҙыл башҡорт
Ер һелкетә, донъя тетрәтә...
Алтын погон мырҙа дошмандарҙың
Ғәскәрҙәрен ҡуйҙай өркөтә.
Ир башҡорттан тыуған сын арыҫлан,
Ҡыҙыл башҡорт илен һаҡлай ул,
Инҡилапсы ата, хәләл улы,
Атһыҙ ярлыларҙы яҡлай ул.
Ашҡына ул, ҡыуа, пыр туҙҙыра
Күптән иҙгән яуыз дошманын,
“Йәшәһен”, ти, ҡыҙыл ярлы халыҡ,
“Йәшәһен”, ти, Башҡортостаным!
Ҡара болот үтәр, дошман бөтәр,
Йәһәннәмгә китәр, юҡ булыр,
Дәүләт бәхет, рәхәт уртаҡ булыр,
Донъя йөҙө ал да гөл булыр.
Ярлы-ябаҡ булмаҫ Ер шарында,
Барса халыҡ унда тиң булыр;
Азат, матур, бай ил Башҡортостан
Ожмах кеүек рәхәт ер булыр.
Башҡортостан ҡарты шул ваҡытта
Һағынып һөйләр ҡыҙыл яуҙарын,
Аҡ яуҙарҙы ҡырып бөтөрөп,
Нисек уҙған Урал тауҙарын.
Күптән иҙгән яуыз дошманын.
Йәшәһен шул ҡыҙыл ярлы халыҡ,
Йәшәһен шул Башҡортостаным!
Йырлаймын алтын илем өсөн,
Йырлайым тик саф көмөштәй
Ҡыҙҙарға бай халҡым өсөн.
Дәртле, көләс халҡым өсөн.
Һырғаҡ, һыуыҡ һалҡын өсөн;
Ситлектәге һандуғас янында
Йөрәгемдә янған һағыштарҙы
Һиҙҙеңме әллә, моңло һандуғас?
Йөрәк ялҡындарым ҡабынғас.
Яҙҙар килә, ана, тамсы тама,
Үткән яҙғы саҡтар иҫемә төшһә,
Ташый, тула моңло күңелем.
Ҡараһана, былбыл, ситлегеңдән:
Шул тауҙарға ҡарап мин йырлайым,
Ник туҡтаның, былбыл, һайрауыңдан,
Әллә мине тыңлап торамһың?
Ник ышҡыйһың матур суҡышыңды,
Әллә мине үсләп көләмһең?
Яҙ етә бит, ниңә ҡарамайһың
Ситлегеңдән ҡотолоу сараһын?
Яҙҙар етә, ана, тамсы тама,
Йылы саҡтар килә яҡынлап,
Һинең кеүек матур моңло ҡоштар
Килә башлар инде аҡрынлап.
Яҙ етә тип, мин дә бер ҡыуандым,
Бер йырлайым өҙөлөп, һағынып.
Торорһоңмо, былбыл, һин зарығып,
Яҙҙар етә, ана тамсы тама,
Иҫкә төшөп үткән ғүмерем,
Таша, ҡайнай минең күңелем.
Йәшел ҡамсат бүрке башында...
Салауат – йөрәк ҡәғбәһе1,
Салауат – йәнле шәжағәт3,
1Ҡәғбәһе – тотҡан юл, маҡсат.
Ултырҙым мин тауҙың күкрәгенә,
Йырҙар яҙам, елкәй, иҫмәй тор.
Шишмәкәй, тын, аҡрын... сеү,
Үткән ғүмерем, иҫкә төшмәй тор.
Сылтырап аҡҡан шишмә буйҙарында,
Аһ, мин йөрөнөм былтыр кем менән?
Шул саҡтарҙы, шишмә, алып аҡтың,
Ҡалдым һыҡрап ауыр моң менән.
Йырҙар яҙам тауҙың күкрәгендә,
Зинһар, тимен, елкәй, иҫмәй тор.
Йомол, гөлкәй, йомол бер минутҡа,
Минең күҙҙәремә төшмәй тор.
Аһ, сәскәләр, былтыр һеҙҙе өҙөп,
Кемдең күкрәгенә ҡаҙаным?
Кемгә ҡаҙап, кемгә моңло ҡарап,
Ни тине ул күҙҙәр, эй, сәскәләр,
Күрҙегеҙме серле күҙҙәрен?
Кем ине ул, тетрәп хозурында,
Аҡ ҡулдарын һорап, теҙләндем?..
Йырҙар яҙам тауҙың күкрәгендә,
Ҡөҙрәтле ел, аҡрын, иҫмәй тор,
Һандуғасҡай наҙлым, ҡуй, һайрама,
Һайрап, йәш бәғеремде киҫмәй тор.
Иҫеңдәме, былбыл, үткән яҙҙа
Һин һайраған ағас төбөндә,
Кем ине ул шунда, ҡосағымда,
Ай балҡыған яҙҙың төнөндә?
Ҡотло булһын айлы төндәр, тиеп,
Һин бит беҙҙе ҡотлап һайраның,
Һин бит шунда һикереп ботаҡ һайын,
Ҡуныр өсөн урын һайланың.
Һин инең бит уның күкрәк серен,
Һайрап-һайрап, миңә белдергән,
Ул ҡайнатҡан минең күкрәк йырын,
Һайрап-һайрап, айға мендергән.
Кем ине ул шунда ай битенән
Кем, тирбәтеп, минең күкрәгемдә
Уйнап торҙо таңда йоҡонан!..
Йырҙар яҙам тауҙың күкрәгендә,
Тау күкрәге серем белһен, тип;
Гөлдәр һирпеп яҙған йырҙарымды
Күкрәгендә һаҡлап торһон, тип.
Тыңлағыҙсы, ҡоштар, йырҙарымды,
Тыңлаһағыҙ, һеҙгә йырлармын,
Һеҙ һайрарһыҙ, ә мин тыңлармын,
Тыңлап, үкһеп-үкһеп илармын.
Беҙҙә гәүһәр, беҙҙә йәүһәр,
Һиҙен, башҡорт, бәхетеңде,
(Шиғырҙар алынды: Ш. Бабич. “Ал да сәс нур халҡыңа”. Шиғырҙар. Өфө, “Китап”, 2020.)