Апайымдың иренә кейәүгә сыҡтым

Бер ниндәй хыянат булманы һәм бер кем дә ғаиләнән бер кемде лә алып китмәне. Апайым ун йыл элек ‎ саркоманан үлеп китте. Ҡәҙерлемдең вафатынан һуң, мин уларҙың фатирында йәшәнем тиерлек, сөнки тол ҡалған еҙнәм эсә башланы, ә өс йәшлек ҡыҙҙарын ҡарарға кәрәк ине. Бөтәһе лә уның эскелеккә бирелеп, юғалыуынан ҡурҡты, ә бит баланы аяҡҡа баҫтырырға, ипотекаға түләргә кәрәк ине. Бер аҙҙан еҙнәмдең миңә оҡшай башлауын аңланым, унан да иғтибар билдәләре һиҙә инем. Тәүҙә икебеҙгә лә оят ине. Хистәрҙе инҡар итеп ҡараныҡ, ләкин ахырҙа мөнәсәбәттәр ҡороп ҡарарға булдыҡ. ‎

Был турала ата-әсәйгә әйткәс, оло янъял сыҡты. Атай уны туҡманы, әсәй мине «үҙенең еҙнәһе менән уйнаш итеүсе» тип ҡысҡырып, яңағыма һуҡты. Иремдең әсәһе мине күрмәмешкә һалыша башланы, әммә быға тиклем беҙҙең аралар яҡшы ине. Дөйөм дуҫтарыбыҙ беҙҙән йөҙ борҙо. Шуларға ҡарамаҫтан, беҙ бергә ҡалдыҡ, ә һуңынан өйләнештек. ЗАГС-ҡа ғына барып яҙылыштыҡ.

Мин ауырға ҡалғас, беҙ быны бөтәһенән дә һигеҙенсе айға тиклем йәшерҙек. Ахырҙа барыбер белдергәс, иремдең әсәһе лә, минекеләр ҙә телефон трубкаһын ташланылар. ‎ ‎Хәҙер өлкән ҡыҙыбыҙға (һеңлемә) 13 йәш, мин уны үҙемдең ҡыҙым кеүек яратам, ул — апайымдан ҡалған берҙән-бер ҡиммәт, һәм ул мине «әсәй» тип йөрөтә. Беҙ унан дөрөҫлөктө йәшермәнек һәм хәлде ипләп кенә аңлаттыҡ, ул нисектер тыныс ҡабул итте.

Уртаҡ улыбыҙға инде өс йәш. Эйе, бәлки, беҙ ирем менән ысынлап та уйнаштар һәм ҡәбәхәттәрҙер, бәхетебеҙҙе ҡот осҡос ҡайғы өҫтөндә төҙөгәнбеҙҙер, ләкин мин үҙ ғаиләмә ҡарайым да, әл дә кеше һүҙенә ҡарамағанбыҙ, тип ҡыуанам. Апайым теге донъяла мине ғәфү иткәндер, тип ышанам... ‎

Фото: нейроселтәр ‎