Бөтә яңылыҡтар
Иман
4 Июнь 2019, 13:38

Биш нәмәне ҡәҙерләгеҙ

“Аллаһынан башҡа һис тәңре юҡ” –Был уй ҡәлғә кеүек ныҡ торор. Ошо нығытмама ингән кеше Яза-ғазабымдан ҡотолор.

“Аллаһынан башҡа һис тәңре юҡ” –

Был уй ҡәлғә кеүек ныҡ торор.

Ошо нығытмама ингән кеше

Яза-ғазабымдан ҡотолор.


* * *

Мин аҡһаҡты бар яһаным –

Аяҡлыға булһын һабаҡ.

Мин сулаҡты бар яһаным –

Зарланмаһын ҡуллы ҡабат.

Мин күҙһеҙҙе бирҙем ергә –

Күҙ ҡәҙерен белһен күҙле.

Мин телһеҙҙе бирҙем ергә –

Һүҙ ҡәҙерен белһен һүҙле.

Бәндәләрҙән ҡаҙҙырамын

Бәндәләргә гүр-ҡәберҙе.

Бәлки, шул саҡ ҡәҙерләрҙәр

Нур ғүмерҙе, ғәзиз ерҙе.


* * *

Был динде мин үҙем һайлап алдым,

Тиңләшерлек уға иман юҡтыр.

Хаҡ динемде нығытыр көс бары

Күркәм холоҡ менән йомартлыҡтыр.


* * *

Хәләл кейһә сепрәк кейем,

Харам кейһә ебәк күлдәк,

Ебәккә һин, һай, алданма.

Ҡулың менән үрелеү түгел,

Күҙең менән үрелер булма

Харам ашҡа, харам малға.


* * *

Эй, көнсөллөк, һаранлыҡ вә тәкәбберлек,

Ундайҙарҙың йәне кәрлә, күңеле керле.

Күпме генә лаф орһа ла, ниндәй бәндә

Урап үткән үҙен көткән гүр-ҡәберҙе?

Белһен кеше үҙ самаһын, үҙ ҡәҙерен,

Тәкәбберлек саң-көл булыр хөкөм көндө.


* * *

Әсәһенең ҡарашында

Бала һәр саҡ өмөт күрер.

Балаһына ризыҡтарын

Ауыҙынан өҙөп бирер.

Ҡуйыны тулы иман ғына,

Күңеле тулы доға ғына.

Кем бурысын әсәһенә

Түләй алған тулы ғына?

Бар хөрмәтең тиңдәш булмаҫ

Әсәнең бер тулғағына.


* * *

Яратылған ҡатын кәкре ҡабырғаңдан,

Ул кәкрене төҙәтәм тип уй ҡорғанда,

Һаҡ булмаһаң, һыныуы бар.

Сараһы бер –

Һин йомшаҡ бул ҡатын-ҡыҙға ҡағылғанда.


* * *

Рәнйеткәнде ғәфү ҡылһаң,

Һарандарға йомарт булһаң,

Талашҡанға ҡулың бирһәң,

Эшем хаҡ булды, тиерһең.


* * *

Аллаһ Тәғәлә һөйгән

Ике сифат биҙәр холоҡто:

Береһе уның – йомшаҡлыҡтыр,

Икенсеһе – сабырлыҡтыр.


* * *

Өс кешенең доғаһын мин ҡабул ҡылмам:

Яман ҡатынын айырмағандың,

Аласағын юллап алмағандың,

Аҡылы юҡҡа мал биргәндең,

“Аҡылы юҡҡа мал бирмә!” – тип

Әйткән һүҙҙе тыңламағандың.


* * *

Ҡарап торһа ир бары үҙ ҡатынына,

Үҙ иренә генә ҡарап торһа ҡатын,

Аллаһынан был икәүгә рәхмәт яуыр,

Шәфҡәт менән ҡарап һаҡлар, тиң яратыр.

Ҡатынының ҡулын тотһа ир-азамат,

Йорттарының артыр шул саҡ ҡот-өмөтө.

Ошо мәлдә икеһенең гонаһтары

Бармаҡтары араһынан ҡойолоп бөтөр.


* * *

Биш нәмәне ҡәҙерләгеҙ

Әле биш хәл булмаҫ элек:

Йәшәүеңде – үлмәҫ элек,

Һаулыҡты – ауырымаҫ элек,

Ерҙе – ерҙән китмәҫ элек,

Йәшлекте – ҡартаймаҫ элек,

Байлығыңды – бөлмәҫ элек.


* * *

Туғанлыҡтың ебен кемдәр өҙөр,

Күрше хаҡын кемдәр һанамаҫ –

Ундайҙарға Аллаһ ҡиәмәт көндө

Мәрхәмәте менән ҡарамаҫ.


* * *

Миһырбанлы булһа батшағыҙ,

Эштәрегеҙ барһа кәңәшле,

Байҙарығыҙ булһа илгә терәк,

Һеҙгә ер аҫтында булыу түгел,

Ер өҫтөндә булыу хәйерлерәк.

Яуыз булһа әгәр батшағыҙ,

Эшегеҙ – ваҡ, байҙарығыҙ – һаран,

Ер ҡуйыны һеҙгә хәйерлерәк,

Ер йөҙөндә йәшәүегеҙ әрәм.


* * *

Буш килгән мал байлыҡ түгел,

Тик бер айлыҡтыр.

Күңелеңдәге хазина

Бөтмәҫ байлыҡтыр.

Хәләл малын кем ҡәҙерләп тотор,

Ярлылыҡ та шуны урап үтер.


Рауил Бикбаевтың

“777 хәҙис” китабынан.