

Йоҡларға ятыр алдынан уҡыла торған доға:
Аллаһүммә, бисмикә әмүтү үә әхйә.
Мәғәнәһе:
Әй, Аллаһ! Һинең исемең менән үлермен, һинең исемең менән йәшәйем.
Төндә йоҡо алмаған ваҡытта уҡыла торған доға:
Лә иләһә илләл-лаһүл-үәхтдүл-ҡаһһәрү раббүс-сәмәүәти үәл-әрҙи үә мә бәйнәһүмәл-ғәзизүл-ғаффәр.
Мәғәнәһе:
Берҙән-бер хаким, күктәрҙең һәм ерҙең, күктәр менән ер араһындағы бөтә булмыштарҙың Раббыһы, көс-ҡеүәт эйәһе, гонаһтарҙы кисереп тороусы Аллаһтан башҡа илаһ юҡ.
Йоҡо тыныс булһын өсөн уҡылған доға:
Аллаһүииә ғаратин-нүжмү үә һәдә әтил-ғүйүн. Үә әнтә хәййүн ҡаййүмүн лә тәхүҙүкә синәтүн үә лә нәүм. Йә хәййү ҡаййүм. Иһдә ләйли үә әним ғәйни.
Мәғәнәһе:
Эй, Раббым! Йондоҙҙар ҙа һүнде, күҙҙәрем йомола башланы. Ә һин – мәңгелек һәм үлем белмәҫ зат – йоҡоға мохтаж түгелһең. Эй, мәңгелек зат! Тәнемде имен ит! Миңә тыныс йоҡо бир!
Автор фотоһы.