Һылыуҙарҙы ла ҡартайта…

Башында аҡылы булған, киләсәген күҙаллаған ир иҫе­рек ҡатын-ҡыҙ менән енси бәйләнешкә инергә ашыҡмаҫ, сөнки бының бик хәүефле, ғүмер буйы үке­нерлек ваҡи­ғаға әүерелеүе ихтимал. Аҡыл йәһәтенән зәғиф сабый тыуы­уында һеҙҙең дә ғәйебегеҙ ҙур булыуын нисек кисе­рерһегеҙ?

Эскән ҡатын-ҡыҙ тотанаҡ­һыҙға, йүгәнһеҙгә әүерелә. Алкоголь ир-атты ла шашырға, төрлө сүрәткә инергә мәжбүр итә. Һуғыш, талаш, хули­ган­лыҡ, юҡҡа-барға эләгешеү, йәберләү тиһеңме… Иҫерек ҡатын-ҡыҙға – “диңгеҙ тубыҡ­тан”, иренә хыянат итеү ҙә, те­ләһә кемгә эйәреп китеү ҙә бер ни тормай. Эскән ҡыҙҙар – үҙ-үҙҙәренә хужа түгел, ә йүн­һеҙ ир-ат өсөн арзан “бүләк”.

Бөтә матур, аҫыл әйбер тиҙ боҙола. Ҡатын-ҡыҙҙың һы­лыулығы ла һаҡлама­ғанда тиҙ юҡҡа сыға. Йыш ҡына эске­ләгән ҡыҙҙарҙың бите шалпайып төшә, йөҙҙәрен һытҡы ба­ҫа, улар үҙҙәренең йәшенән оло­раҡ күренә. Алкоголдән ҡа­тын-ҡыҙҙың килбәте, үҙ-үҙен тотошо ла үҙгәрә. Ҡайһы бер­ҙәре һимерә, ҡорһаҡтары үҫә.

Алкоголь организмдан ту­лыһынса сығып бөтмәй, уның һәр тамсыһы ҡатындарҙың енси күҙәнәктәренә мәңгелеккә һеңдерелә. Ҡандан ике аҙна эсендә генә сығарылыуы мөм­кин. Ҡатын-ҡыҙҙың эсеүе – ҙур социаль мәсьәлә. Нисек уны был ҡоллоҡтан ҡотҡа­рырға? Ғөмүмән, был эш ҡул­дан килерлекме? Эскелеккә бирелгән ҡыҙҙы шешәләш­тәренән аралау мөһим. Икен­сенән, уны спорт менән шөғөл­ләнергә күндерегеҙ, даими кү­нек­мәләр режимды боҙорға мөмкинлек бирмәҫ. “Йәш кө­йөнә ҡалғың һәм матурлы­ғыңды оҙаҡ йылдарға һаҡла­ғың килһә, алкоголгә ҡул һуҙ­ма, ихтыяр көсөңдө тупла”, тип әхирәтеңде йәки һеңлеңде дәртләндереп торорға онотма. Иң мөһиме, эскелек арҡа­һында сәләмәт балалар таба алмая­са­ғын аңлатығыҙ. Аҫыл зат өсөн бынан да ҙурыраҡ, әһә­миәт­ле­рәк бурыс булмауын еткерергә тырышығыҙ.