Шатлана ла белергә кәрәк

Бәхетле булыу өсөн беҙгә нимә ҡамасаулай? Бәлки, ке­ше­ләр менән мөнәсәбәт ҡора белмәйбеҙҙер, әллә донъя мәшәҡәттәре иңебеҙҙе ныҡ баҫҡанмы? Башҡаларҙан артта ҡалмау ынтылышы, һәр ваҡыт эреле-ваҡлы мәсьәләләрҙе хәл итеү өсөн тирләп-бешеп ҡай­ҙалыр сабыу, үҙеңдең генә түгел, яҡындарыңдың проблемаларын үҙ өҫтөңә алыу ҙа арыталыр.

Ҡайһы саҡта, “Их, бер кем дә ҡамасауламаған утрауҙа йәшәргә ине” тигән уйҙың да башҡа килеүе ихтимал. Кә­йефте боҙған нәмәләр эргә­беҙҙә туп-тулы: хаҡтарҙың артыуы, начальниктың ҡәнәғәт­һеҙлек белдереүе, аҡса еткерә алмау, балаларыңдың тың­лашмауы, күрше-күләндең йән­гә тейеүе… Тимәк, донъяға ҡарашты тамырынан үҙгәртеү тураһында уйларға ваҡыт еткән.

Беренсенән, шатлыҡ – ул һис сәбәпһеҙ тыуа торған тойғо. Күңел таҙалығы, рухи сәлә­мәтлек, көс күрһәткесе ул шатлана белеү. Үткәндә ҡалған борсоулы хәлдәрҙе, һаман да оноттормаған күңелһеҙ мәл­дәрҙе ҡат-ҡат иҫкә төшөрөүҙән арынығыҙ. Әгәр булдыра алһа­ғыҙ, тормошҡа сабыйҙар күҙ­легенән ҡарарға тырышығыҙ, донъяны сағыу буяуҙарҙа, бөтә тулылығында күрергә ынтылыу, үҙең өсөн ҡыҙыҡлы асыштар яһау күңелһеҙләнергә форсат бирмәҫ.

Үҙебеҙҙең “ҡабығыбыҙға” ғына бикләнеп, донъяны танып-белеүҙән, уның ифрат ҡыҙыҡлы яҡтарын күреүҙән мәхрүм ҡалабыҙ. Яҡындары­быҙҙың шатлығын бүлешеүҙән беҙҙең дә шатлыҡ артасаҡ. Ә кеше ҡайғыһын уртаҡлашыу, ярҙамға килеү, бәлә-ҡазаны бергәләп еңеү һеҙҙең көстө генә арттырасаҡ.

Шатланыу – беҙҙең күңелде байытҡан тойғо. Ни өсөн күңе­лебеҙ бойоҡ, йөҙҙәребеҙ еме­релгән, тормоштан ҡәнәғәтлә­неү тойғоһон кисермәйбеҙ, тигән һорауға яуап бер: “Сөнки беҙ үҙебеҙ теләгәнсә йәшәмәй­беҙ”. Тимәк, үҙебеҙҙең “ярты­быҙ” бу­лырлыҡ кешегә өйлән­мәгәнбеҙ, үҙебеҙ теләгән ерҙә эшләмәй­беҙ, үҙебеҙ хыяллан­ған тораҡта йәшәмәйбеҙ… Эш бында аҡса­ла түгел, ә эске азатлыҡта, ни­мә­гә һәләтле булыуыбыҙҙы асыҡ­тан-асыҡ күрһәтә алыуы­быҙҙа, юҡ-бар нәмәләрҙән, ваҡлыҡтарҙан өҫтөн булыуыбыҙҙа, ти психологтар.