"Кешеләрҙең йөрәгендә эҙләйем..."

"Бер йыл элек Манаслу тауына күтәрелер алдынан минән шулай тип һоранылар: "Һеҙҙең өсөн тауҙарға менеүҙең төп ниәте ниҙә? Дан өсөнмө? Мин-минлекме? Әллә билдәлелек яулаумы маҡсат? Был ғәмәлең менән башҡа кешеләргә ни әйтергә теләйһең?"

Тауға күтәрелеү минең өсөн һәр ваҡыт ҡаршылыҡты еңеү кеүек булып тора. Уны үтер тормош юлығыҙ тип күҙ алдына килтерегеҙ әле. Һеҙ түбәгә менеп баҫыр өсөн йә йәнтәслим көрәшәһегеҙ, йә, ауырлыҡтарға ҡул һелтәп, түбән тәгәрәйһегеҙ - кешеләргә шуны күрһәткем килде.

Һәр кеше был донъяға айырым миссия менән тыуып, үҙенсә ниндәйҙер бер ғәмәл үтәйҙер тип уйлайым. Мин үҙемдең тәғәйенләнешемде һаман эҙләйем, шулай тауҙарҙа, тубыҡланып илаған, ғәфү үтенгән кешеләрҙең йөрәгендә эҙләйем...

Өр-яңы хис-тойғо. Өмөт. Ышаныс. Иреклек. Уйҙар. Бәлки, бүтән кешеләр өсөн башҡа нәмәлер".
Фото: геройҙың шәхси архивынан.