Башҡортостан – йырсылар иле

Шул саҡ тирә-яҡта тоноҡ шаңдау менән көслө, һуғыш­сан тауыш яңғыраны. Көт­мәгәндә ғорур бөркөттөң ҡара һыны таң алдынан күктә пәйҙә булды. Күҙ асып йомғансы ул, ҡанаттарын йәйеп, таш кеүек түбәнгә атылды һәм тауыш-тынһыҙ ағастарҙың ҡара-йәшел япраҡтары араһында сумды. Йәнә тирә-яҡта һаман да йоҡлаған тәбиғәттең тынлығы хөкөм һөрҙө.

Яй ғына, һиҙелмәҫлек итеп, ергә алһыу таң ятты. Бына-бына алһыуланып ҡояш ҡал­ҡырға тейеш ине. Көнсы­ғыштағы яҡтылыҡ таптары ҙурайғандан-ҙурая барҙы, иртәнге һалҡын ергә һибелде. Тәбиғәт, ниндәйҙер мөғжизә көтөп, тынып ҡалды.

Ниһайәт, офоҡта күҙ сағылдырғыс ҡояш күренә башланы. Ул яйлап күтә­релгәс, тәүге ҡыйыуһыҙ сыр­ҡылдау һәм үлән араһында нимәнеңдер ҡыштырҙауы ишетелде. Ҡояш, тирә-яҡҡа нурҙарын сәсә-сәсә, юғары күтәрелгәндән-күтәрелә барҙы. Тиҙҙән, ерҙән айырылғандай, иртәнге зәңгәр күктә йөҙҙө. Яңы көн тыуҙы.

...Кеше, ошо матурлыҡты өркөтөүҙән ҡурҡып, ҡым­шанмай ҙа ултырҙы. Һүҙҙәр менән генә ул тыуған яғының тәбиғәтенең барлыҡ матур­лығын һөйләй ҙә, үҙенең сикһеҙ һөйөүен ошо ғәжәп ерҙәргә еткерә лә алманы. Шуға ла ул тотто ла йырлай башланы. Уның сихри һәм иҫ китерлек, шул уҡ ваҡытта яҡын һәм таныш моңо башта талғын, ҡыйыуһыҙ ғына, ә тора-бара көслө һәм ышаныслы итеп ағылды. Ыңғай ел менән күтәреп алынып, ул моң бар республикаға бөйөк Ағиҙел йылғаһылай тыуған яҡтың һәр мөйөшөнә һуғы­лып, хатта алыҫ ерҙәренә лә үтеп инеп, юлда осраған һәр кешене ышаныс, өмөт, һөйөү менән солғап алды. Билдәһеҙ, күпме йөрөгәндер был моң ауылдар, ҡалалар буйлап, әммә уға һалынған яҡты хистәр бер ҡасан да юғал­маны ла, онотолманы ла!