“Йәштән гәзиттән айырылманыҡ”

– “Башҡортостан” гәзитен ғүмер буйы алдырҙыҡ. Оло улым – Дәүләтбайым – дүртенсе класта уҡ ҙур-ҙур романдар уҡый ине. Шул мәлдәрҙән өйгә яҙылып, балалар баҫмаһын да алдыра башлағанбыҙҙыр. Туғыҙ балабыҙҙы ла мәктәпте тамамлап таралғансы гәзит-журналдан айырманыҡ. Почтальонды түҙемһеҙләнеп, көтөп ала ине­ләр. Балаларым гәзит-журнал уҡып үҫте. Әле лә күпләп алдырам. Район гәзите “Табын”­дың бер һаны ла килмәй ҡал­ғаны юҡ. Ғинуар айынан тағы ла дини-мәҙәни баҫма өҫтәл­де – “Бәрәкәт” журна­лының беренсе һанын алып ҡыуанып ултырам. Халыҡҡа аң-белем таратыусы, тип әйтәм мин гәзит-журнал­дарҙы, – ти Мөнирә Ғәзизова. – Былтыр “Тамаша” журналына яҙылып, велосипед отҡайным. Яңыраҡ “Башҡортостан” гәзите компрессор бүләк итте. Вело­сипедтың миңә шул тиклем кә­рәге тейҙе: балаларым йәһәт кенә йомошомдо йомошлап, дарыуханағамы, магазинғамы бара һалып килә. Тәгәрмәсенә тын тултыра торған әкәмәте юҡ ине әле. Бына бит, Аллаһ Тәғәләнең ҡөҙрәте инде! Бирәм тигән ҡолона, сығарып ҡуйыр юлына, тиҙәр. Нәҡ шулай инде! Мине ҡыуандырған өсөн һәр баҫмаға ҙур рәхмәтемде әйтәм. Уҡыусылары күп бул­һын, тираждары артып торһон!

Форсаттан файҙаланып, Башҡортостан Башлығы Радий Фәрит улы Хәбировҡа бик күп рәхмәттәрен еткерҙе ул. “Әйткән һәр һүҙен эше менән нығыта бара. Бик аҡыллы етәксе. Бер генә миҫал: ауылыбыҙҙа нисәмә йыл һүнгән килеш торған урам буйы бағаналарына яҡтылыҡ бирҙе. Хәҙер төнөн торғанда ла өй эсем яҡты, ут ҡабыҙып яфаланмайым. Мин уларҙы “Радий уттары” тип атаным. Шул яҡты­лыҡҡа ҡыуанып, көн дә уға рәхмәттәремде уҡыйым. Аллаһ Тәғәлә уға ныҡлы һаулыҡ бир­һен!” – ти Мөнирә Кинйәғол ҡыҙы.

“Бөтөн илебеҙ Бөйөк Еңеү байрамын ҡаршыларға йыйына. Был ҡыуаныслы байрамды, әлеге матур тормошто яугир-ветерандар, илебеҙ тыныслығы өсөн көрәшеүселәр, балала­рымдың атаһы ла, бик күп тиҫтерҙәрем дә күрә алмай үлеп китте. Әлеге матур донъяны кү­реп, ҡайһылай ҡыуанышып ултырырҙар ине, тип көн дә әсенеп уйлайым”, – тип уй-хистәре менән уртаҡлашты ағинәй.

Үҫмер сағы ауыр һуғыш йылдарына тура килә. 13 йәшенән колхоз баҫыуында эшләй. Ауылда эшсе көс ҡатын-ҡыҙ, бала-саға, ҡарт-ҡоро ғына була. Ире беренсе төркөм инвалиды булып ҡайта һуғыштан. Мин ғәрип, тип өйҙә ултырмай. Илде аяҡҡа баҫтырырға кәрәк: ғүмер буйы колхозда эшләй. Алдынғы ҡорт­со була. Бал алыу буйынса планды арттырып үтәгән өсөн фото­рәсеме Өфөлә Почет таҡтаһында тора. Мәскәүгә ВДНХ-ға саҡы­ралар, сәбәптәр булып, бара алмай. Мөнирә апай документтарын, рәсми ҡағыҙҙарын әле лә ҡәҙерләп һаҡлай. “Ҡулы оҫта булды. Мин белгәндән генә ауылда шәхси хужалыҡта утыҙ йорт төҙөштө. Балалар үҫтерҙек. Ил иңенә төшкән ауырлыҡты бергә күтәрҙек”, – ти ул.

“Баҫманы ҡулға тотоп уҡыу – үҙе әйтеп бөткөһөҙ ләззәт ул. “Башҡортостан” гәзите бер быуаттан ашыу донъя күрә. Уның биттәрендә – ил тарихы, кешелек тарихы. Башҡорт телендә сыҡҡан сал тарихлы баҫма­ларыбыҙҙы ҡәҙерләйек. Уларҙан бер көн дә айырылмайыҡ!” – тип тамамланы һүҙен ағинәй.