Арып ҡайтҡанда ла йөҙө ҡояштай балҡый

– Мин – ауыл ҡыҙы, Дим буйында тыуып үҫтем, буй еткерҙем, – тип һөйләй Рәлиә Сәйфулла ҡыҙы. – Тыуған яғымдан илһам алам, уны сикһеҙ яратам.

Рәлиә ханым менән йыш ара­лаш­маһаҡ та, һәр күрешеү онотол­маҫ тәьҫораттар ҡалдыра. Эштән арып ҡайтып килеүенә ҡарамаҫтан, уның йөҙө ҡояштай балҡый, күңеле тулы нур. Һис ҡасан да зарланыу һүҙен ишетмәҫһең.

Тыумышы менән Шишмә райо­нының Иҫке Ябалаҡлы ауылынан булған ҡыҙ мәктәптә һәр ваҡыт “бишле”гә генә уҡыған. Класс етәк­сеһе Маһинур апайға изге эштәргә әйҙәгәне, яҡшылыҡҡа өйрәткәне өсөн сикһеҙ рәхмәтен белдерә. Тәжрибәле уҡытыусы ҡыҙҙарҙы һәм малайҙарҙы төрлө кәрәкле эштәргә өйрәткән. Бәйләм бәйләү, сигеү, тегеү-ямау һәм башҡа шөғөлдәр – шуға асыҡ миҫал.

Мәктәп директоры Фәрит Искән­дәровтың һәр балаға күңел йылы­һын йәлләмәүе, балаларҙы үҙе­не­келәй күреп яратыуы хәтеренә ныҡ уйылып ҡалған, ошо ыңғай сифат­тарҙы әле лә йөрәк түрендә һаҡлай.

– Мәктәп тормошондағы бихисап сараларҙа әүҙем ҡатнаштыҡ, – тип дауам итә һүҙен Рәлиә ханым. – Бер осор санитарка булып һайлан­дым, ябай ғына гигиена талаптарын үтәйҙәрме, дәрескә бөхтә йөрөй­ҙәрме – барыһын да тәфсирләп тикшерә инем. Ә VII класта бик яуаплы дружина советы рәйесе бурысын йөкмәттеләр.

“Педагогия институтына уҡырға ин, ҡулыңдан килә, уҡытыусы булып эшләрһең, һинең кеүек яуаплы кеше кәрәк”, – тип юғары белем алһын өсөн директор үҫмер ҡыҙҙы йыш өгөтләгән. Сер түгел, ауылда эш күп: малды ла ҡарарға кәрәк, баҡса мәшәҡәттәре лә күп. X класты тамамлағас иһә, ҡыҙ Өфө ҡалаһындағы Кооператив техникумына бухгалтерлыҡҡа имтихан биреп уҡырға ингән, әммә бында күңеле тартмаған.

– Документтарҙы алырға бар­ҙым, өс сәғәт көтөп ултырҙым, бир­мәйҙәр, уҡы тип әйтәләр, – тип үткәндәрҙе хәтерләй ул. – “Ҡайҙа бараһың?” тип төпсөнәләр. “Трамвай йөрөтөргә уҡыйым”, – тип ныҡышам. “Тапҡанһың эш...” Кемдер шулай ысҡындырҙы. “Был бала барыбер китә беҙҙән”, – тағы ла берәү ҡушылды уға.

Үҫмер, документтарын алып, ма­шинист һөнәрен үҙләштерергә бара.

– Атайым менән әсәйем тракторсы булып эшләгәс, мин дә тех­никаға тартылдым, – ти Рәлиә. – Атайым Сәйфулла Иҫке Ябалаҡлы ауылынан. “Уңған Һәҙиә” тигән даны таралған әсәйем – Дәүләкән районының Ҡаҙанғол ауылы ҡыҙы.

Рәлиә Сәйфулла ҡыҙы һигеҙ балалы ғаиләлә буй еткергән. Биш ма­лай, өс ҡыҙ булған улар. Һәр бе­реһе мәктәптә яҡшы уҡыған. Кү­мәк булғас, сөгөлдөрҙө лә тиҙ утап бөткәндәр, өй эшенә лә өлгөргәндәр.

Бөгөн трамвай йөрөтөү, көн дә таң һарыһынан ҡараңғы кискә тиклем кешеләрҙе ташыу – яратҡан эше. Фиҙакәр хеҙмәте юғары баһаланған – “Хеҙмәт ветераны” тигән исемгә лайыҡ булған.

“Элек Черниковкаға трамвай йөрөй ине, юлды яптылар, шуны нисек тә тергеҙергә ине”, – тигән теләген дә еткерҙе әңгәмәсем.

Өфө ҡалаһы.