“Билайн” тешләне...

Йәмле йәй уртаһы. Эҫе ҡояш нурҙарын тотош донъяға тарата. Һауала бер болот әҫәре лә күренмәй. Бер ямғыр бөртөгө төшмәй, исмаһам.

Ауылдағы балалар ғына, бер нимәгә иғтибар итмәй, гөр килеп уйнай. Улар эргәһендә төрлө төҫтә­ге күбәләктәр өйөрөлә. Бәләкәстәр араһында Ильяс исемле малай бар. Ҡаланан өләсәһенә килгән бала төрлө ҡыҙыҡ-мәҙәктәре, ғәжәп һүҙҙәре менән барыһының да иҫен китерә. Уның күҙәтеүсәнлегенә, аҡыл-зиһененә хайран ҡалалар.

Беренсе көндә үк малай өләсә­һенең тауыҡтарына исем ҡушып бөттө, хатта әтәсте лә “Петя” тип йөрөтә башланы. Ә бер көн Ильяс баҡсала уйнаған саҡта “ж-ж-жж” тигән тауышты ишетеп ҡалды ла уның ҡайҙан сыҡҡанлығын эҙләй башланы. “Әһә... Һин анау ҙур һары сәскә эргәһендә өйөрөләһеңме? Вертолетҡа оҡшаған икән”, – тип уйлап алды ла малай, уны артабан күҙәтеүен дауам итте.

Бәләкәскә йылғыр бөжәк оҡшап ҡалды. Бала, әлбиттә, уның һағы­ҙаҡ икәнлеген белмәй ине әле. Ә тегенеһе малай тирәһендә өйө­рөлөп-өйөрөлөп осоп йөрөнө лә, баҡса уртаһына ҡуйылған өҫтәлгә барып “ҡунаҡланы”. Ильяс та аптырап ҡалманы, үҙе матур тип иҫәпләгән бөжәк эргәһенә йүгереп барҙы ла өҫтәлдә торған сынаяҡ менән уны ҡаплап ҡуйҙы һәм һағыҙаҡтың осоп сығырға тырышып зырылдаған тауыш сығарыуын шым ғына тыңлай бирҙе.

Малай сынаяҡты бер нисә тапҡыр тиҙ генә асып ҡараны ла йәнә ябып ҡуйҙы. Ҡыҙыҡһыныуын һис туҡтата алмағас, тағы сына­яҡты асып ҡараны һәм тегенеһе уның бармағын сағып та алды.

Ҡото осҡан, ауыртыуға түҙә ал­маған бала ҡысҡыра башланы. Уның тауышына өләсәһе өйҙән йү­ге­реп килеп сыҡты. “Нимә булды, Ильяс?” тип һорағас, малай: “Билайн” тешләне”, – тип илап ебәрҙе...

Өләсәһе Ильясҡа был ҡараһыу, һарғылт төҫтәге бөжәктең һағыҙаҡ икәнлеген, уның сағыу мөмкинлеге, шуға һаҡ булырға кәрәклеге ха­ҡында аңлатып бирҙе. Ә аҙаҡ ул ейәненең һағыҙаҡты “Билайн” тип атауына йылмайҙы һәм: “Фанта­зияһы шәп тә инде Ильясымдың”, – тип уйлап ҡуйҙы.

Айһылыу НИЗАМОВА