Үҙҽңә бәхет телә...

«Бисмилләәһир-рахмәәнир-рахиим.

Аллаһуммә ин күнтә кәтәбтә исмии шәкыййән фии диүәәниль-әшкыйәәи фәмхуһу үәктүб фии диүәәнис-сүгәдәә. Үә инкүнтә кәтәбтә исмии сәгиидән фии диүәәнис-сүгәдәәи фәсбүтһу фәиннәкә культә фии китәәбикәль-кәриим. Йәмхуллааһу мәә йәшәәү үәйүсбит үә гиндәһу уммуль-китәәб».

Мәғәнәһе: «Шәфҡәтле һәм мәрхәмәтле Аллаһы исеме менән. Йә Аллаһым, әгәр мине бәхетһеҙ итеп, исемемдҽ бәхетһеҙҙәр дәфтәренә яҙған булһаң, уны һөртөп юҡ итһәң инҽ һәм бәхетлеләр дәфтәренә яҙһаң ине. Әгәр мине бәхетлеләрҙән итеп, исемемде бәхетлеләр дәфтәренә яҙған булһаң, әлеге яҙыуҙы бер ҡасан да һөртөлмәй торған ит. Ысынында, һин Коръәни-Кәримеңдә: «Аллаһы Тәғәлә нимәне теләһә, ләүһулмәхфуздән шуны һөртөр, юк итәр, теләгәнен иһә беркетер, һөртөлмәҫ итәр» тигәнһең.